طراح صحنه و لباس سریال «خاطرات مرد ناتمام» گفت: همه چیز در این سریال بر اساس طبقه‌بندی اسناد و اطلاعات ساخته شده است.

حمید شهیری درباره‌ی روند آماده کردن صحنه و لباس این سریال به خبرنگار سرویس تلویزیون ایسنا، گفت: مشخصه‌ی هر کاری، فیلمنامه‌ی آن است. این کار متعلق به سال 1320 است، یعنی دهه‌ی 20؛ طبیعتا باید فاکتورهای دهه‌ی 20 در آن رعایت شود. در حال حاضر ما حداقل هشت دهه با آن زمان فاصله داریم؛ طبیعتا هیچ کدام از این لباس‌ها در بازار نیست. اگر 20 بازیگر اصلی در نظر بگیریم هر بازیگر هفت، هشت دست لباس دارد؛ البته لباس‌های فرعی هم همان است یعنی آدمی که فقط در یک تک‌سکانس است هم باید برایش لباس دوخته شود.

او ادامه داد: بر اساس تحقیقات ما از دهه‌ی 20، لباس‌ها طراحی و از خیاط دعوت می‌شود بر اساس سایز بازیگران، لباس را بدوزد. اما این کار، نیاز به کار تحقیقی داشت؛ یعنی باید بدانیم لباس پاسبان، بنا و آدم‌های دیگر در آن زمان چه شکلی است؛ پس از آن با توجه به نوع شخصیت و کاراکتری که برای بازیگر لحاظ شده، لباس‌ها دوخته شود.

این طراح صحنه و لباس درباره‌ی تحقیقات انجام شده هم گفت: حدود 60 روز صرف تحقیق کردیم. همه چیز را بر اساس اسناد و طبقه‌بندی اطلاعاتی تهیه کردیم؛ مثلا از عکس‌هایی که از آن دوره تهیه شده، استفاده کردیم. به عنوان مثال بر اساس عکس‌ها برای آزمایشگاهمان فضا طراحی کردیم و اگر وسایل آزمایشگاهی به این شکل در بازار نبوده،‌ همه چیز را ساختیم از نوع ماشین‌ها، کالسکه‌ها، ساختمان‌ها تا لباس‌ها. حتی تبلیغاتی هم روی دیوارها داریم که مال همان زمان است و حال و هوای آن زمان را به ما می‌دهد. هیچ کس نمی‌تواند بر ما خورده بگیرد، چون بر اساس این‌ها کار کردیم.

شهیری افزود: گرچه همه چیز بر اساس طبقه‌بندی اسنادی انجام شده است، بی‌شک کار ما هم بدون نقص نیست که خیلی از آن‌ها به ما و خیلی از آن‌ها به مسایل تولیدی برمی‌گردد؛ مثلا سازه‌ای که می‌سازیم امروزی است و تغییراتی در آن ایجاد می‌شود.

او درباره‌ی لوکیشن‌های سریال «خاطرات مردناتمام» هم توضیح داد: حدود 24 لوکیشن مختلف داریم که لوکیشن اصلی‌مان خانه آمیزرکن‌الدین عطار است. ولی بر اساس قصه، تغییراتی در آن ایجاد کردیم؛ مثلا حوض در حیاط زده شده، روی سرستون‌ها کار شده و گلخانه و مطبخ که در خانه وجود نداشته، مطابق نیاز ما ساخته شده است.