جام جم آنلاين: مجموعه «من و بابام، من و مامانم» به كارگرداني و تهيه‌كنندگي بيژن شكرريز به سفارش گروه خردسال و كودك شبكه دو توليد مي‌شود. دختران و پسران نوجوان در اين مجموعه از شغل پدر و مادرهايشان مي‌گويند.

بيژن شكرريز كارگردان و تهيه‌كننده مجموعه من و بابام، من و مامانم درباره طرح اين مجموعه به جام‌جم گفت: فاطمه ياسيني طراح اصلي اين مجموعه است كه اين طرح را به گروه خردسال و كودك شبكه دو ارائه داد. من سال‌ها در سينما و تلويزيون كار كرده‌ام. احساس كردم طرح اين مجموعه حرف نويي براي گفتن دارد.

وي با اشاره به اين‌كه من و بابام و من و مامانم به كرامت انساني مي‌پردازد، گفت: بچه‌ها بايد براي پدر و مادرهايشان ارزش قائل باشند و به آنها در هر شغلي كه هستند، افتخار كنند و از گفتن شغل والدين‌شان واهمه نداشته باشند.

اين كارگردان و تهيه‌كننده افزود: متاسفانه روابط خانوادگي در جامعه امروز خيلي صميمانه و محكم نيست. بچه‌ها زندگي خودشان را دارند و خيلي وقت‌شان را با پدر و مادرهايشان نمي‌گذرانند. به همين دليل در اين مجموعه تلاش مي‌كنيم اين رابطه را گرم كنيم و از بچه‌ها مي‌خواهيم از شغل پدر و مادرهايشان بر ايمان بگويند.

شكرريز ادامه داد: من در مجموعه «آواز زندگان» به مشاغل مختلف پرداختم. در اين كار تمام شخصيت‌ها واقعي بودند و به هيچ وجه از بازيگر استفاده نكردم. اين اتفاق هم در مجموعه من و بابام، من و مامانم افتاده است.

اين كارگردان اشاره كرد: برخي مواقع شاهدیم كه بچه‌ها از گفتن شغل پدر و مادرهايشان خجالت مي‌كشند مثلا كسي كه مادرش خدمتكار مدرسه است پيش دوستانش خجالت مي‌كشد بگويد شغل مادرش چيست. ما در اين مجموعه به بچه‌ها ياد مي‌دهيم كه چگونه و با صداي بلند و محكم از شغل والدين‌شان بگويند. در اين مجموعه بچه‌ها بهانه‌اي هستند تا ما به كرامت انساني بپردازيم.

شكرريز عنوان كرد: در دانشكده‌ خودمان هم يكي از بچه‌ها كه والدين ‌او در غسالخانه كار مي‌كردند، خجالت مي‌كشيد درباره شغل والدينش بگويد و هميشه مي‌گفت والدينم كارمند شهرداري هستند يا برخي از اين‌كه پدرشان راننده است، خجالت مي‌كشند. ما در اين برنامه مي‌گوييم فرقي نمي‌كند پدر خانواده راننده باشد يا دكتر، آنچه اهميت دارد اين است كه هر دو زحمتكش هستند.

اين كارگردان درباره قالب اين مجموعه گفت: قالب مجموعه من و بابام، من و مامانم مستند داستاني است، ولي بازيگر نداريم و همه اشخاص حقيقي هستند. برنامه‌ اين طور شروع مي‌شود كه پسر بچه‌ يا دختر بچه‌اي جلوی دوربين ظاهر مي‌شود و بعد از سلام و احوالپرسي با بينندگان به آنها مي‌گويد كه همراه او سر كار والدينش بروند تا بگويد پدر يا مادرش در حرفه خود تا چه ميزان زحمت مي‌كشند. بچه‌ها و پدر و مادرها كاملا حقيقي هستند.

وي ادامه داد: دليل اين‌كه چنين قالبي را انتخاب كردم به اين خاطر بود كه اين مجموعه براي بچه‌ها باورپذير باشد. مجموعه من و بابام، من و مامانم در 52 قسمت ده دقيقه‌اي توليد مي‌شود.

شكرريز درباره اين‌كه از چه زماني تحقيقات را شروع كرديد، گفت: من و فاطمه ياسيني حدود يك سال براي اين برنامه وقت گذاشتيم. او متن‌ها را مي‌نوشت و من بازنويسي مي‌كردم، حتي برخي مواقع كاملا متن را بازنويسي مي‌كرديم تا به يك متن منسجم برسيم.

زندگي مقابل دوربين

اين كارگردان با اشاره به اين‌كه تصويربرداري اين مجموعه از اواسط دي آغاز شده، گفت: هر قسمت از اين برنامه حدود يك و نيم روز زمان مي‌برد و تاكنون به مشاغلي از جمله راننده كمپرسي، خانم خياطي كه در منزل كار مي‌كند، كارگر مبل‌سازي، طراح و گرافيك، آبدارچي دبيرستان، صحاف و راننده تاكسي پرداخته‌ايم.

وي در پاسخ به اين سوال كه انتخاب بچه‌ها چگونه است، توضيح داد: فاطمه ياسيني و گروه نويسندگان بچه‌ها را شناسايي مي‌كنند، البته پيدا كردن بچه‌ها كار راحتي نيست. برنامه‌ريزي در اين باره نقش موثري دارد. گاهي هماهنگي لازم صورت مي‌گيرد اما در روز ضبط، خانواده‌ها مي‌گويند ما آماده نیستم. به هر حال اين كار دشواري‌هاي خودش را دارد.

شكرريز درباره دشواري كار با بچه‌ها و پدر و مادرهايي كه تجربه جلوي دوربين را ندارند، گفت: مسلماً كار ما سختي‌هاي خودش را دارد. مسلم تهراني، مدير تصويربرداري اين مجموعه كاملا توجيه است كه با بچه‌ها و پدر و مادرهايي روبه‌رو هستيم كه هيچ وقت جلوی دوربين نبوده‌اند. عليرضا افراز، دستيار اول من قبل از ضبط هر صحنه با بچه‌ها تمرين مي‌كند تا آنها نسبت به صحنه‌هايي كه ضبط مي‌شود، اشراف داشته باشند.

اين كارگردان اشاره كرد: گرچه اين مجموعه به سفارش گروه خردسال و كودك شبكه دو توليد مي‌شود؛ اما نگاه من در اين مجموعه سينمايي است و براي تمام صحنه‌ها وقت لازم را مي‌گذارم.