شبکه های رسانه ملی

ابراهیمی دینانی گفت: سپاس همان شکر نعمت بوده یعنی عبادت و تشکر از خدا است اگر خود نباشد، چشم و گوش معنی ندارد تمام این‌ها ارتباط خیلی ظریفی به هم دارند یعنی چون شما می‌توانید شنوایی داشته باشید فرمان خرد را می‌شنوید و حقیقت را می‌بینید و زبان را برای سپاس داشته باشید، این سپاس است.

وی بیان کرد: همه حکما می‌گویید شکر منعم یعنی سپاس خداوند که واجب عقلی است. یعنی اگر حتی خداوند نفرموده بود عطیه‌الله و عقل آدمی حکم به وجود شکر منعم می‌کرد.

این مقتضیات عدل، داد و خرد است.

این استاد دانشگاه ضمن اشاره به این نکته که خود آفرینش نعمت است، افزود: فردوسی در شاهنامه روی آفرینش تکیه دارد و خداوند را انسان‌ها بیشتر با صفت آفرینش می‌شناسند.

آفرینش از مختصات حق تعالی می‌آید و آفریدگار واقعی خداوند است.

انسان مظفر خداست یعنی گوهر الهی دارد.

وی ضمن بیان این مطلب که فردوسی شاهنامه را آفرید، اظهار داشت: انسان آفریننده و مظفر خداوند است یعنی ابتکار دارد، انسان اهل تفکر بوده است.

ابراهیمی دینانی ادامه داد: انسان مظهر کامل و آفرینندگی خداوند است. وقتی فردوسی از خرد صحبت می‌کند اشاره به همین موضوع دارد.

منصوری لاریجانی در ادامه برنامه "معرفت" بیان کرد: سپاس و ستایش نوعی نگهبانی و تجلیل از نعمت‌های خداوند است.

یعنی تا انسان نعمت‌ها را نشناسد، ستایش نمی‌کند.

خرد را و جان را که یار شود

ازین پس بگو کافرینش چه بود

خدایی که جان و خرد آفرید

دگر خود چه باشد در عرش مجید

ابراهیمی دینانی گفت: فردوسی در این اشعار می‌گوید:

سپاس که شکر منعم است به حکم عقل واجب می‌داند. عقل و آگاهی هم یکی از نعمت‌های خداوند است.

سعدی می‌گوید در هر نفس دو نعمت است فرو می‌رود ممد حیات و چون برون می‌آید مفرح ذات است.

وی افزود: اگر از آغاز تا آخرین نفس عمرت خدا را شکر کنیم باز هم کم است. وقتی که خود عقل سپاس می‌گوید و خود سپاس عقل است، خود همین سپاس گفتن نعمت خداست.

منصوری لاریجانی ادامه شعر فردوسی را قرائت کرد:

به گفتار دانندگان راه جوی

به گیتی بپوی و به هر کس بگوی

ابراهیمی دینانی درخصوص این بیت شعر گفت:

سکوت نکنید و وظیفه خود را انجام دهید و جهان را بشناسید.

پویا بودن در جهان یعنی شناخت جهان است. پوئیدن بهتر از پیمودن بوده، در پوئیدن یک جستجو هست و در پویش پیمایش هست اما ممکن است که در پیمودن، پیمایش نباشد.