شبکه های رسانه ملی

تاجبخش فنائیان، کارگردان «همه بچه های ما» در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، درباره ساخت این مجموعه تلویزیونی گفت: علیرغم حساسیت‌های بسیاری که به واسطه سوژه متفاوت به این سریال تحمیل می‌شد،  صدا وسیما به هیچ وجه ما را محدود نکرد. 

وی افزود: این حق سازمان صدا و سیماست که منویات خود را نسبت به آنچه روی آنتن می‌رود، مشاهده و سیاست‌های خود را اعمال کند، اما خوشبختانه ما در طول مسیر ساخت این سریال با هیچ ممیزی رو به رو نشدیم.

این کارگردان افزود: وقتی سریالی با این مضمون ساخته می‌شود مهر تاییدی بر معضلات امروز جامعه می‌زند، بنابراین طبیعی است که حساسیتهای بیشتری متوجه این دست مجموعه‌های تلویزیونی باشد اما با این وجود جنبه انسانی این کار مورد توجه مدیران تلویزیون قرار گرفت و ما را تشویق کردند.

وی با بیان این که تلویزیون را بستر مناسبتری برای طرح موضوعات این چنینی می دانم، افزود: هر هنرمندی که نسبت به موضوعات اجتماعی و انسانی احساس مسوولیت می‌کند با برخورد با مصادیق موضوع به دنبال راه حل می‌گردد، ما نیز در این سریال فضایی را به وجود آوریدم که در آن بچه های بی‌پناهی که موقعیت نابه‌سامانی دارند و از امکان تحصیل و محروم هستند در پروسه‌ای که تبعا می‌تواند در جامعه به وجود بیاید امکان رشد و شکوفایی پیدا کنند.

این کارگردان تصریح کرد: تلاش ما این بود که به یک آرزوی عمومی اجتماعی به شکلی منطقی و واقع گرایانه تحقق بدهیم.

فنائیان با اعلام اینکه در این پروژه از حضور بازیگران حرفه‌ای و تجربی استفاده شده است، افزود: صادقانه باید بگویم که این کار محصول همکاری، هنرنمایی و فداکاری عوامل مختلف سریال است، همه عوامل سازنده این سریال بسیار از خودگذشتگی کردند؛ خصوصا خانم اسکندری که نه فقط به عنوان بازیگر بسیار خوب، بلکه برای انسانی که برای این مضامین ارزش قائل است همکاری می‌کرد و با صبوری پا به پای کار آمد.

این کارگردان تصریح کرد: باید عرض کنم که نتیجه کار از آنچه انتظار داشتم بهتر بود و این را مرهون تلاش خستگی ناپذیر همه عوامل این سریال می‌دانم.

«همه بچه های ما» کاری از گروه مجموعه های تلویزیونی شبکه دو است که به تهیه کنندگی علیرضا سبط احمدی و کارگردانی و نویسندگی تاجبخش فنائیان روی آنتن می‌رود.

این سریال در 28 قسمت 40 دقیقه‌ای که هر شب ساعت 21:30 از شبکه دو پخش می‌شود؛ با مضمونی اجتماعی بچه‌های کار، بی‌سرپرست و بد سرپرست را دستمایه داستان‌های خود قرار داده و سعی دارد در قالب روایت داستان به بحث همکاری و حس احسان دوستی مردم نسبت به برطرف ساختن ناهنجاری‌های برخی کودکان در جامعه بپردازد.