دوبلور سریال‌های «افسانه‌های جومونگ» و «جواهری در قصر» در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه سانسور چقدر محتوای یک انیمیشن را تغییر می‌دهد؟ بیان کرد: گاهی ممیزی‌ها از ریشه با تیشه‌ی تیز بر پیکره‌ی داستان یک انیمیشن یا یک فیلم ضربه وارد می‌کنند.



12333.JPG


او در ادامه مطلب بالا گفت: چنین ممیزی، ممیزی‌ای است که جان فیلم را از آن می‌گیرد. چه لزومی دارد که ما چنین فیلم‌هایی را بخریم و بعد اصرار داشته باشیم که این فیلم‌ها دوبله و پخش شود؟ چرا وقتی می‌دانیم که ممیزی به ما اجازه نمی‌دهد که داستان یک اثر سالم به مخاطب ما برسد و مجبور می‌شویم روابط، خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها و حتی طرز فکر افراد را ممیزی کنیم آن را می‌خریم و پخش می‌کنیم؟

امیر عطرچی در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس تلویزیون و رادیو خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، گفت: البته بخشی از این ممیزی‌ها نه همه‌ آنها، ممیزی‌های درستی بابت اینکه با فرهنگ ما همخوانی ندارند هستند؛ مثلا در یک انیمیشن خارجی دختر و پسری را می‌بینیم که رفتاری را نشان می‌دهند که در فرهنگ آن‌ها معقول و موجه است ولی در فرهنگ ما پذیرفتنی نیست.

وی افزود: یا مثلا مردی را می‌بینم که الکلی است، بچه‌های خارج از این مرز و بوم آدم الکلی زیاد دیده‌اند اما مشکلات آن آدم الکلی مشکلاتی نیست که در جامعه‌ی ایران عمومیت داشته باشد و چون عمومیت ندارد و برای بچه‌ها غریبه است، لازم نیست که بفهمند با یک آدم الکلی چطور باید برخورد کنند، پس حذف این نوع قسمت‌ها از یک مجموعه‌ی داستانی خیلی آسیبی به کار نمی‌رساند.

این گوینده یادآور شد: تعداد این نوع فیلم‌ها کم است ولی وقتی برای دوبله می‌آید، من اصلا تمایلی ندارم در فیلمی حرف بزنم که سروته‌اش به خاطر ممیزی‌ها معلوم نیست.

عطرچی در ادامه‌ی صحبت‌های خود درباره‌ی سانسور در دوبله نیز عنوان کرد: این قضیه به هوشمندی مدیر دوبلاژ برمی‌گردد و اعتمادی که صاحب‌کار به او می‌کند. در راستای داستان فیلم و برای پیشبرد داستان، بجز صحنه‌هایی که حذف می‌شوند و قابل پخش نیستند، در مابقی صحنه‌ها که از نظر ممیزی سالم است، دیالوگ‌ها می‌تواند دیالوگ‌هایی باشد که بین افراد برقرار می‌شوند و به نوعی از کنار خیلی از مسائل بگذریم و بدون تأکید رد شویم تا آسیب کمتری به فیلم بزند و به فرهنگمان هم کاری نداشته باشد.

او که گویندگی نقش امپراطور در جواهری در قصر و نقش شخصیتی به نام ماهوانگ در جومونگ را نیز بر عهده داشته است، ضمن بیان اینکه شتابزدگی 100 درصد به کار آسیب می‌رساند، گفت: هر کار هنری و حتی هر کار صنعتی اگر با خیال راحت و آرامش خاطر انجام نگیرد مجبور می‌شویم که از کیفیت چشم‌پوشی کنیم و به سرعت فکر کنیم، اما در کار هنری یا کار صنعتی نقطه‌هایی که ما از آن چشم‌پوشی می‌کنیم در آینده بزرگنمایی شده و به یک کوه تبدیل می‌شوند.

این دوبلور افزود: با همه‌ی این‌ها ما دوبلورها دوست نداریم نتیجه‌ی یک کار دوست نداشتنی شود، همیشه سعی می‌کنیم کارمان کار قابل قبولی باشد.

عطرچی درباره‌ی حضور نیروهای جوان در عرصه‌ی دوبله نیز خاطرنشان کرد: حضورنیروی جوان و پرانرژی و ورود افراد تازه وارد در هر صنفی لازمه‌ی ادامه‌ی حیات آن صنف است و آن صنف اینگونه می‌تواند سرپا باشد.

وی ضمن بیان اینکه افراد کارکشته و پیشکسوت می‌توانند تجربیاتشان را سینه به سینه به نسل جوان انتقال دهند، ادامه داد: وقتی حتی برای کسانی که از 50 سال پیش وارد دوبله شدند، کار نیست، نیروی جوان بیاید تربیت شود برای انجام‌ دادن چه عملی؟ وقتی فیلمی برای دوبله نیست یا تعداد فیلم‌ها کم است، وقتی فیلمی اکران نمی‌شود و روی پرده‌ی سینما نمی‌رود، بازار ویدئو کلوپ‌ها خراب است و فیلم‌های تلویزیونی نسبت به گذشته تعدادشان کمتر است و یا همین تعدادی هم که هست کفایت نمی‌کند، نیروی جوان و جدید بیاید چه کار کند.

عطرچی افزود: اگر کار وجود داشته باشد با همه‌ی وجودم معتقدم که باید نیروی جدید وارد عرصه شود به ویژه نیروی تحصیل کرده‌ای که با فضای دراماتیک آشنا باشند.

گوینده انیمیشن «قصه‌های من و آقاجان» معتقد است: دوبله‌ی ایران مدت‌های مدید حرف اول را در جهان زده هنوز هم اگر شرایط خوب باشد و دست مدیران دوبلاژ برای انتخاب گویندگان باز باشد، بهترین دوبله‌های جهان را می‌توانیم انجام دهیم و در این چند سال اخیر هم تولید کردیم.

او درباره دوبله‌های زیرزمینی به خبرنگار ایسنا گفت: صنف من صنفی نیست که تحصیلات آکادمیک داشته باشد، بلکه یک تازه وارد در کنار اساتید پیشکسوت می‌تواند کار یاد بگیرد، افرادی که استاد ندارند و زیرزمینی کار می‌کنند، چطور دوبلور شدند؟ اینها یا افرادی هستند که 10 جلسه به کلاس دوبله‌ی آقای ایکس رفتند و حالا می‌خواهند بنشینند رُل بگویند؛ این افراد چیزی برای ارائه ندارند برای همین کیفیت کار آنها خیلی وقت‌ها نامعقول و غیرقابل قبول است و ای کاش بشود همه‌ی این داستان‌ها را سر و سامان داد تا دوبله بدرخشد.

این دوبلور که در انیمیشن «عصر یخبندان 2» نیز گویندگی کرده است، ضمن بیان اینکه دوبله‌ی ایران بدترین وضعیت تاریخ دوبله و بهترین وضعیت تاریخ دوبله را همزمان دارد، اظهار کرد: آرزویم برای خود دوبله این است که هر روز بهتر شود و برای اهالی دوبله آرزویم این است که آرامششان همیشه حفظ شود، امید داشته باشند و آینده شغلی‌شان تأمین باشد.