2656. فیلم سینمایی «کیفر» از شبکه نمایش سیما
فیلم سینمایی «کیفر» به تهیه کنندگی سعید سعدی محصول سال ۱۳۸۸ است. کارگردانی این فیلم را حسن فتحی برعهده داشته است و علیرضا نادری فیلمنامه آن را نگاشته است. مریلا زارعی، هانیه توسلی، مصطفی زمانی، امیر جعفری، جمشید هاشم پور، هومن برق نورد و انوشیروان ارجمند نیز بازیگران اصلی این فیلم هستند.
داستان فیلم «کیفر» از این قرار است که مردی میانسال به دلیل قتل یک جوان در آستانه قصاص است. خانواده وی در تلاش جلب رضایت اولیاء دم هستند و در این رابطه مبلغی را به عنوان پول دیه جور کرده اند که هنگام انتقال آن از بانک توسط چند سارق دزدیده می شود و...
حسن فتحی کارگردان فیلم «کیفر» متولد ۱۳۳۹ در تهران است. او دارای لیسانس روانشناسی از دانشگاه شهید بهشتی و فوق لیسانس کارگردانی از دانشگاه آزاد است. فتحی کار خود را با بازی در نمایش«چهار صندوق» به کارگردانی فردوس کاویانی در سال های ۱۳۵۸-۱۳۵۹ آغاز کرد. فیلم های «یک روز دیگر (۱۳۹۰)»، «پستچی سه بار در نمی زند (۱۳۸۷)» و «ازدواج به سبک ایرانی (۱۳۸۳)» از دیگر ساخته های این فیلمساز است.
فیلم«کیفر» در نگاه اول داستان انتقام دستهجمعی یک عده آدم زخمخورده از یک فرد فاسد است، انتقامی که ریشه در گذشته تا حال دارد و همه جزئیات آن به گونهای نمایشی طراحی شده تا بتواند جوابگوی یک فیلم سینمائی با زمانی کمی بیشتر از حد متعارف باشد. ابتدا وقتی به ریشهها و انگیزههائی که موتور قصه را راه میاندازند دقت میکنیم این نکته خودنمائی میکند که نقشههای حسابشده و دقیق که مو لای درزش نمیرود، حرف اول را در پیشبرد کار میزنند. به این ترتیب تا رسیدن به فینال برگها به گونهای برای مخاطب رو میشوند که به تدریج گزینههای مختلف حذف شده و در نهایت هویت اصلی پدرخواندهای که پشت ماجرا است، مشخص شود.
اما نکته اینجاست که طراحی چنین انتقام حسابشدهای که ریشه در گذشتههای دور تا حال دارد با چنین جزئیاتی که به یک تشکیلات اطلاعاتی پهلو میزند که همه افراد زخمخورده را دور هم جمع کرده، بیش از آنکه از فرهنگ و مناسبات رفتاری جاری در اجتماع ما بیاید، از یک قالب نمایشی میآید. این همان چیزی است که مثلاً فیلم «قتل در قطار سریعالسیر شرق» سیدنی لومت را باورپذیر و ارتباط مخاطب با آن را محکم میکند، اما به دلیل مابه ازاء نداشتن در رفتارهای گذشته و حال مردمان ما، به دیدن نمایشی از دور و با فاصله بر روی صحنه میماند، چراکه ما مردمانی هستیم که روحیه عمومی ما نقشه، طراحی و ... را برنمیتابد و همه حسهای ما در لحظه و طبیعتاً کنش و واکنشهایمان هم در لحظه شکل میگیرد. از عشق و نفرت و اقدام به قتل و ضرب و شتم تا بذل و بخشش و ... نگاهی به پروندههای جرم و جنایت و قتلهای فردی و جمعی و خانوادگی و ... میتواند این روحیه عمومی را برجسته کند. به این ترتیب در همین اولین گام طراحی اولیه چنین موقعیت داستانی به جهت اینکه فاصله خود را با مخاطب حفظ میکند، به صحنه نمایش پهلو میزند و در این صحنه چه دریغ از اینکه عالم و آدم نمایشی حرف بزنند، از جملات قصار و نغز استفاده کنند و در هر موقعیت و جایگاهی دچار خودآگاهی افراطی نسبت به خود و اطرافیانشان باشند و از همه مهمتر اینکه فرصت دفاع و اعتراف و افشای انگیزههای خود را داشته باشند که با واقعیت فاصله دارد.
فیلم سینمایی «کیفر» روز جمعه ساعت 21 و تکرار آن روز بعد ساعت 11 از شبکه نمایش پخش خواهد شد.
داستان فیلم «کیفر» از این قرار است که مردی میانسال به دلیل قتل یک جوان در آستانه قصاص است. خانواده وی در تلاش جلب رضایت اولیاء دم هستند و در این رابطه مبلغی را به عنوان پول دیه جور کرده اند که هنگام انتقال آن از بانک توسط چند سارق دزدیده می شود و...
حسن فتحی کارگردان فیلم «کیفر» متولد ۱۳۳۹ در تهران است. او دارای لیسانس روانشناسی از دانشگاه شهید بهشتی و فوق لیسانس کارگردانی از دانشگاه آزاد است. فتحی کار خود را با بازی در نمایش«چهار صندوق» به کارگردانی فردوس کاویانی در سال های ۱۳۵۸-۱۳۵۹ آغاز کرد. فیلم های «یک روز دیگر (۱۳۹۰)»، «پستچی سه بار در نمی زند (۱۳۸۷)» و «ازدواج به سبک ایرانی (۱۳۸۳)» از دیگر ساخته های این فیلمساز است.
فیلم«کیفر» در نگاه اول داستان انتقام دستهجمعی یک عده آدم زخمخورده از یک فرد فاسد است، انتقامی که ریشه در گذشته تا حال دارد و همه جزئیات آن به گونهای نمایشی طراحی شده تا بتواند جوابگوی یک فیلم سینمائی با زمانی کمی بیشتر از حد متعارف باشد. ابتدا وقتی به ریشهها و انگیزههائی که موتور قصه را راه میاندازند دقت میکنیم این نکته خودنمائی میکند که نقشههای حسابشده و دقیق که مو لای درزش نمیرود، حرف اول را در پیشبرد کار میزنند. به این ترتیب تا رسیدن به فینال برگها به گونهای برای مخاطب رو میشوند که به تدریج گزینههای مختلف حذف شده و در نهایت هویت اصلی پدرخواندهای که پشت ماجرا است، مشخص شود.
اما نکته اینجاست که طراحی چنین انتقام حسابشدهای که ریشه در گذشتههای دور تا حال دارد با چنین جزئیاتی که به یک تشکیلات اطلاعاتی پهلو میزند که همه افراد زخمخورده را دور هم جمع کرده، بیش از آنکه از فرهنگ و مناسبات رفتاری جاری در اجتماع ما بیاید، از یک قالب نمایشی میآید. این همان چیزی است که مثلاً فیلم «قتل در قطار سریعالسیر شرق» سیدنی لومت را باورپذیر و ارتباط مخاطب با آن را محکم میکند، اما به دلیل مابه ازاء نداشتن در رفتارهای گذشته و حال مردمان ما، به دیدن نمایشی از دور و با فاصله بر روی صحنه میماند، چراکه ما مردمانی هستیم که روحیه عمومی ما نقشه، طراحی و ... را برنمیتابد و همه حسهای ما در لحظه و طبیعتاً کنش و واکنشهایمان هم در لحظه شکل میگیرد. از عشق و نفرت و اقدام به قتل و ضرب و شتم تا بذل و بخشش و ... نگاهی به پروندههای جرم و جنایت و قتلهای فردی و جمعی و خانوادگی و ... میتواند این روحیه عمومی را برجسته کند. به این ترتیب در همین اولین گام طراحی اولیه چنین موقعیت داستانی به جهت اینکه فاصله خود را با مخاطب حفظ میکند، به صحنه نمایش پهلو میزند و در این صحنه چه دریغ از اینکه عالم و آدم نمایشی حرف بزنند، از جملات قصار و نغز استفاده کنند و در هر موقعیت و جایگاهی دچار خودآگاهی افراطی نسبت به خود و اطرافیانشان باشند و از همه مهمتر اینکه فرصت دفاع و اعتراف و افشای انگیزههای خود را داشته باشند که با واقعیت فاصله دارد.
فیلم سینمایی «کیفر» روز جمعه ساعت 21 و تکرار آن روز بعد ساعت 11 از شبکه نمایش پخش خواهد شد.
+ نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر ۱۳۹۲ ساعت 23:33 توسط سامانی
